Plagijarizam u muzici nije nova pojava, naprotiv. Muzičari i producenti imaju brojne argumente zašto to rade, od tvrdnje da je “sve već izmišljeno” do toga da “niko ne može imati patent nad određenim akordima” i slično.
S rasprostranjenošću i dostupnošću veštačke inteligencije, pojavili su se novi negativni trendovi u muzičkoj industriji koji se tiču krivotvorenja, u najširem smislu. Pesma koju je generisala AI a koja je objavljena pod imenima Drake-a i The Weeknd-a je samo jedan od primera.
Međutim, veštačka inteligencija je isto tako donela i pozitivne promene unutar ove kreativne industrije, ne samo kada je u pitanju način izražavanja nego i ostvarivanje prava muzičkih autora i interpretatora.
Kako AI može detektovati muzički plagijarizam?
Oni koji redovno koriste Instagram ili TikTok, verovatno su već naišli na profil kreatora @itsjmaine, poznatog po tome što u svojim videima otkriva plagijate i originalne numere. On svojim sadržajem potvrđuje da je plagijarizam vrlo česta pojava u svetskoj muzičkoj industriji i da gotovo nema poznatog imena, od Eminema do Metallice, koje se može pohvaliti “čistim obrazom”.
Sve je više korisnika koji na sličan način adresiraju ovaj negativan fenomen, upirući prstom u muzičare i pozivajući ih na odgovornost.
Za detaljnije objašenjenje o tome na koji način se sudski sporovi ovog tipa rešavaju, nastavite sa čitanjem linkovanog bloga.
Podsetimo, u 2020. godini, pevačica Katy Perry bila je optužena da je njena pesma “Dark Horse” plagijat “Joyful Noise” Marcusa Greya i morala platiti kaznu od 2.8. miliona američkih dolara.
No, pored pravnih posledica koje muzički plagijarizam nosi, čini se da fanove mnogo više pogađa emotivni aspekt koji se tiče narušenog poverenja u stvaralaštvo određenog autora.
Moglo bi se reći da pesma za koju se utvrdi da je plagijat nečeg postojećeg automatski gubi na značenju u određenoj meri i implicira pitanje “Da li je ovo original?” za svaku narednu pesmu istog autora.
Identifikovanjem plagijarizma u muzici upotrebom algoritama za mašinsko učenje bavio se Rajesh Ramachandran Nair u radu objavljenom 2021. godine, koji ističe da je analiziranje sličnosti u muzici izuzetno delikatna i komplikovana procedura.
Online alati za detekciju plagijarizma u muzici
Danas postoji pregršt online alata koji muzičarima mogu pomoći da pre objavljivanja utvrde da li njihova pesma nenamerno zvuči kao nešto postojeće. Ove alate takođe koriste muzički entuzijasti da “dokažu svoju poentu”.
Neki od najzastupljenijih su:
- Grammarly: Da, iako je ovo popularan alat za proveru plagijarizma u pisanim sadržajima, on takođe nudi i mogućnosti za proveru plagijarizma u muzici. Može analizirati melodiju, harmoniju i ritam muzičkog dela i uporediti ga sa drugim postojećim pesmama kako bi pronašao sličnosti.
- Audible Magic: Audible Magic je profesionalni alat za proveru plagijarizma u muzici namenjen izdavačkim kućama i drugim poslovnim subjektima. Koristi patentiranu tehnologiju kako bi identifikovao sličnosti između pesama i može se integrisati u različite platforme.
- AudioLock: AudioLock je softver za detekciju plagijarizma u muzici koji funkcioniše analizirajući audio otiske pesme. Može otkriti sličnosti i potencijalni plagijat čak i ako je muzika kreirana sa različitim instrumentima ili u različitim stilovima.
- Plagiarism Checker X: Reč je o softveru za detekciju plagijarizma koji se koristi za proveru plagijarizma u različitim vrstama sadržaja, uključujući muziku. Koristi napredne algoritme kako bi skenirao i uporedio muzičke fajlove u potrazi za sličnostima.
Šta im je zajedničko?
Gotovo svi, manje ili više, koriste mašinsko učenje kako bi analizirali beskonačne baze podataka i identifikovali segmente pesama koji nalikuju jedan drugom. Dakle, slično kao kod seminarskih radova, ovi alati pokažu koliki udeo u pesmi se može smatrati plagijatom.
Pored pomenutih alata, dobar savet za muzičare je da koriste aplikacije za prepoznavanje pesama kao što su Shazam, SoundHounds ili MusixMatch kako bi proverili da li njihova pesma podseća na neku postojeću.
Kako Spotify koristi AI za detektovanje plagijarizma?
I na kraju, treba pomenuti da je jedna od najvećih striming platformi davno odlučila da stane na put muzičkom plagijarizmu, osmislivši sopstvenu tehnologiju za uspešno i efikasno detektovanja plagijata.
Naime, Spotify je krajem 2020. godine objavio patent pod nazivom “Plagiarism Risk Detector And Interface”, namenjen muzičkim autorima. On funkcioniše tako što analizira notne zapise, odnosno muzičke partiture koje sadrže osnovne elemente pesme, uključujući njenu melodiju, tekst i harmoniju. Ritam se, kao i u većini slučajeva, ne analizira za mogućnost plagiranja.
Dakle, muzičari sami mogu da podnesu svoje pesme za analizu rizika od plagiranja, a Spotify detektor potom ukršta podatke sa svim pesmama koje postoje u njihovoj bazi podataka.
Korisniku će se pojaviti novi prozor u kojem će biti obeleženi delovi pesme koji se pojavljuju u mnogim pesmama, nekim pesmama ili su označeni kao potpuno novi. Pored toga, biće linkovane sve pesme čiji su delovi prepoznati kao identični kako bi se autor numere mogao uveriti u sličnosti.
Ovaj detektor uveliko pojednostavljuje proces koji bi inače trajao puno duže i zahtevao određenu manuelnu proveru. Osim toga, Spotify ima jednu od najvećih muzičkih fonoteka, pa autori mogu biti sigurni u pouzdanost podataka, posebno ako su i sami planirali da muziku objave na pomenutoj platformi.
